Το Παιχνίδι

το παιχνίδι

 

Σαν κλέφτης που μπαίνει τη νύχτα και φωνάζεις στο σκοτάδι «ποιός είσαι;»

 

Ο κλέφτης θα μπει να πάρει τα πολύτιμα και ευτελή. Να σηκώσει κούπες μπαστούνια σπαθιά και ασπίδες. Η τράπουλα δεν είναι ευτελής, σα να ’ταν μοιράστηκε.  Άκου πως συνεχίζει το παιχνίδι. Γράφει καθένας μυστικά σ’ ένα χαρτί τι θέλει να μιλήσει. Το χαρτί δεν είναι πολύτιμο, σα να ’ταν διπλώθηκε. Ύστερα διαβάζουμε χαρτιά πρόσωπα, μαντεύουμε σε ποιόν ανήκει η πληγή.

 

Ο άνθρωπος που συνοδεύει;
Ο άνθρωπος που αμφιβάλλει;
Ο άνθρωπος που φοβάται;
Ο άνθρωπος που εμφανίζει;
Ο άνθρωπος που περιμένει;
Ο άνθρωπος που περισσεύει;

 

Ποιός είσαι;

 

Ανθρώπινο

Δεν είναι πως απέμεινε
σαν κάτι πάντα να ζητάει
 
είναι που χτίστηκε σαν σώμα
γιατί σαν άνθρωπος πολύ πια στέρεψε

 

Τελεσίδικο

να βρω μια βεβαιότητα
και με ιλιγγιώδη ταχύτητα
τρέχοντας να πέσω πάνω της

 

(πρόσωπο στο περιθώριο)

κόλλα αναφοράς

Εφιάλτης 6ης Πρωινής

Εφιάλτης

 

ονειρεύτηκα

πως πέθανε ο σκύλος μου

περπατούσα στο δρόμο και έκλαιγα έκλαιγα

ανοίξα τα μάτια μου

δεν έχω σκύλο

ούτε δάκρυα

Ο Νυχτοφύλακας

ψυττάλεια β

 

Αρέσει σε %d bloggers: