Τριάντα Και Δύο

Στη διαδρομή προς τον φούρνο της γειτονιάς έπεσα απότομα πάνω στον εαυτό μου. Στο χέρι τα τσιγάρα και το ψωμί που χρόνια με στελνες να πάρω, ώσπου να γυρίσω το κεφάλι είχα χαθεί τρέχοντας προς τη γωνία. Τίποτα δεν άστραψε. Μόνο ένας παλιός θυμός και κάτι ψιλά από τα ψώνια κύλησαν στο πεζοδρόμιο, ανώφελα ρέστα να τα μαζέψω κάποιος άλλος για το νέο έτος.
 

Αρέσει σε %d bloggers: