Ο Διανοούμενος

διανοούμενος
Ο άνθρωπος που οικτίρει τον όχλο. Που λοιδορεί το ημιαγράμματο κοινό. Που λοιδορεί τον εργάτη που ο ίδιος καλεί στο σπίτι του. Που ασεβής στέκεται μπροστά στα ανθρώπινα πάθη.
Ο άνθρωπος που σιωπά μπροστά σε βασανιστήρια κρατουμένων, μπροστά σε κοντέινερ που εξαφανίζουν σώματα δίχως φωνή δική τους. Που παραβλέπει την τρομοκράτηση της παιδείας. Που σιωπά μπροστά στη διαφθορά. Που σιωπά μπροστά στον εκφασισμό. Ο άνθρωπος που όταν αποφασίσει να μιλήσει, είναι προς υπεράσπιση μιας συνείδησης εθελοντών που θα λαμβάνουν μπόνους για τον ακριβό έλεγχο που θα εκτελούν σε πολίτες φτώχειας. Ο άνθρωπος που περιφρονεί εκείνους που μιλάνε. Που δεν γνωρίζει ποιά ντροπή να εξασκήσει.
Ο άνθρωπος που εκτός από το πνεύμα, οξύνει και αντανακλαστικά ώστε ευθύς να βρίσκεται στο πλευρό της κάθε εξουσίας. Ώστε να πίνει, να δειπνεί, να συγχρωτίζεται μαζί της.
Ο άνθρωπος που δεν νοιάζεται για τον άνθρωπο, αλλά για τον άνθρωπο του.
Αυτός δεν είναι διανοούμενος. Είναι ο γελωτοποιός του βασιλιά.

 

1 σχόλιο

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αρέσει σε %d bloggers: