Ελέφαντας μέσα σε λωτό

elefantas-mesa-se_loto
 

δώσ’μου ό,τι έχεις

να χορτάσει αυτό που μέσα μου

κλαίει μετά την άλλη μέρα

την ομορφιά που καταβρόχθιζε χτες

 

τα βαγόνια, τις αποβάθρες, τις σκάλες

τα σχολεία, τις καφετέριες, τα εμπορικά

τα γραφεία, τις ρεσεψιόν, τις καρέκλες

τις γειτονιές, τις οικογένειες, τα τραπέζια

τα διαμερίσματα, τις πόλεις, τα κρεβάτια

τα στρατόπεδα, τις εκκλησίες, τα κρατητήρια,

τα χωράφια, τα σύνορα, τις χώρες

 
σιχάθηκα
 

ό,τι τον άνθρωπο χωρά

και μένα ότι χώρεσα.

 

Τριάντα Και Δύο

Στη διαδρομή προς τον φούρνο της γειτονιάς έπεσα απότομα πάνω στον εαυτό μου. Στο χέρι τα τσιγάρα και το ψωμί που χρόνια με στελνες να πάρω, ώσπου να γυρίσω το κεφάλι είχα χαθεί τρέχοντας προς τη γωνία. Τίποτα δεν άστραψε. Μόνο ένας παλιός θυμός και κάτι ψιλά από τα ψώνια κύλησαν στο πεζοδρόμιο, ανώφελα ρέστα να τα μαζέψω κάποιος άλλος για το νέο έτος.
 

Έξι Φίλοι

έξι φίλοι

μία νύχτα του Απρίλη
ξεκινήσαν έξι φίλοι
μες στα μνήματα να πάνε για ν’ ανάψουνε κεριά

 

και τραγούδαγαν οι γρύλοι
και αλυχτούσανε οι σκύλοι
κι ησυχάζαν οι ανθρώποι που κοιμόντουσαν βαριά

 

ένας χάθηκε στον δρόμο
ένας σάλεψε από τρόμο
κι ένας έκλαιγε για κάποιον που ’ταν μόνο δεκαεννιά

 

ένας πήρε έναν υπνάκο
ένας έπεσε σε λάκκο
κι ένας έσβησε από μόνος πάνω σε στιγμή κακιά

 

και σωπάσανε οι γρύλοι
και κρυφτήκανε οι σκύλοι
κι ησυχάζαν οι ανθρώποι το κεφάλι στη θηλιά

 

έτσι χάθηκαν οι φίλοι
μία νύχτα του Απρίλη
και κανένας δε θυμάται τ’ όνομα τους τώρα πια

 

παιδικό

παιδικό
 

Ο άνθρωπος που περισσεύει

ο άνθρωπος που περισσεύει

Θα ζωγραφίσω το φεγγάρι και ας μην έχει βγει. Θα φτιάξω ένα πλανήτη και μέσα του θα κλείσω: το όλο, το μισό, το τίποτα. Και θα υπάρξει. Θα ζωγραφίσω τη θάλασσα. Τα ψάρια, το βυθό, τα φύκια. Τα πλοία και ας μην τα χω ανεβεί. Θα φτιάξω φινιστρίνια και μέσα τους θα κλείσω: το πήγαινε, το έλα, το αταξίδευτο. Και θα υπάρξουν. Θα ζωγραφίσω τα δέντρα, το βουνό, τα σώματα. Τα πρόσωπα των ανθρώπων και ας μην τα χω φιλήσει. Θα φτιάξω στόματα και μέσα τους θα κλείσω: το γέλασε, το μίλησε, το κλάψε. Και θα υπάρξουν. Και ας μην ξέρω να ζωγραφίζω. Θα φτιάξω ένα κύκλο και μέσα του θα κλείσω: τους άλλους, τον κόσμο, εμένα. Και εκεί θα βρω τη θέση μου. Και θα υπάρξω.
 

Αρέσει σε %d bloggers: